Ads 468x60px

Tuesday, September 1, 2015

விண்மீன் கூட விழிநோக்கும்!

கண்ணே மணியே என்றேதான்
          காதல் மொழியில் கொஞ்சாமல்
                 கண்கள் காட்டும் நயனமதைக்
                       கடந்து செல்லும் கள்வனவன்!

வண்டாயத் தினமும் வந்தேதான்
           வண்ணக் கனவில் குடியேறி
                    வாவா என்றே அழைத்தென்னை
                               மடியில் மயங்கச் செய்திடுவான்!

உண்ண மறுக்கும் உணர்வளித்தே
          உடும்பாய் என்னைப் பிடித்திருப்பான்
                   உடலின் சுமையாய் உடைமாறும்
                              உயிரின் சுகமாய்க் கனவாடும்!

விண்மீன் கூட விழிநோக்கி
          மெல்ல மின்னிக் கதைகேட்கும்
                        மேகம் வந்து மெதுவாக
                                மேனி தழுவும் என்னென்பேன்?

 தவழ்ந்து வந்த வெண்ணிலவும்
               சாடை பேசி நின்றிருக்கும்!
                      சரிகைப் பட்டுச் சேலையிலே
                               சாய்ந்து றங்க இடங்கேட்கும்!

 அவையை நோக்கும் மக்களென
             அச்சம் கொண்ட விண்மீன்கள்
                       அசைய மறந்த மரக்கிளையில்
                                   ஆந்தை போன்றே விழித்திருக்கும்!

தவிக்கும் நெஞ்ச ஆசைகளை
           தாளில் எழுத முடிந்திடுமோ?
                   தத்தி நட ந்தே பழகுமிந்த
                           சாள ரத்துப் பைங்கிளியும்!

சுவையை எண்ணி மனமேங்கும்
            தூய தமிழின் கவியோங்கும்!
                      தொடரும் இனிமை நினைவெல்லாம்
                                சுழலும் பசுமைக் கொடியன்றோ?
    



இன்னும் வாசிக்க... " விண்மீன் கூட விழிநோக்கும்!"
 

முதல் விருது

முதல் விருது
நன்றி மதுமதி

சகோதரர் தனசேகரன் கொடுத்த தங்கப் பேனா

அன்பின் பகிர்வு

அன்பின் பகிர்வு
செய்தாலி, ராதாராணி

இரண்டாம் விருது

இரண்டாம் விருது
நன்றி தோழர் விச்சு

தங்கை எஸ்தர் சபி அன்போடு கொடுத்தது

அன்பின் பகிர்வு

அன்பின் பகிர்வு
சகோதரி எஸ்தர் சபி