Ads 468x60px

Tuesday, July 23, 2013

முதல் கணினி அனுபவம் -தொடர் பதிவு


நான் எவ்வளவோ சொன்னேங்க... என்னைய யாரும் தொடர் பதிவுக்கு அழைச்சிடாதிங்க பிறகு வருத்தப்படுவிங்க என்று.... யாராவது கேட்டாங்களா.., இல்லையே. அதனால் வந்த விளைவே இப்பதிவு...

தலைக்கு மேல ஒரு வட்டம் சிறியதாக அப்படியே வளர்ந்து வளர்ந்து பெரியதாக வட்டங்கள் தெரியுதா... தெரியனுமே ஆமாங்க என்னுடைய ப்ளாஸ் பேக்.

எல்லா பிள்ளைகளும் பத்தாம் வகுப்பு முழு ஆண்டு தேர்வு முடிந்ததும் எவ்வளவு ஜாலியா இருப்பாங்க.. ஊருக்கு போய் வந்து ஆடி பாடிக்கிட்டு இப்படி... ஆனா எங்க வீட்ல ஒரு ஹிட்லர் இருக்காங்க (அக்கா) யாரும் போய் போட்டுக்குடுத்திடாதிங்க மக்களே.

எங்க அக்காவின் உலகம் புத்தகம் மட்டுமே .. அதனால அவங்க கத்துக்க நினைச்சதெல்லாம் என்னைய கத்துக்க வச்சாங்க... (மண்டைல ஏறனுமே) ஆமாங்க டைப்பிங் கத்துக்க விடுமுறையில் அனுப்பினாங்க அதுவும் எப்ப காலைலயே ஆறு மணிக்கெல்லாம் அங்க இருக்கனும்.. என் வீட்டில் இருந்து இரண்டு கிலோ மீட்டர் நடந்தா தான் வந்தவாசி தினமும் போனேங்க. அப்பவும் எனக்கு இந்த கம்புயூட்டர் பத்தியெல்லாம் ஒன்னும் தெரியாது. ஒரு வழியா தமிழ் இங்கிலீஸ் என இரண்டிலும் கால் நடையா நடக்க... கை டைப் அடிக்க உருப்படியா பாஸ் பண்ணி வீட்டிற்கு வந்தா.. 

அப்பவும் விடவில்லை என் அருமை அக்கா. தையல் கிளாஸ் போக விட்டாங்க. அதை முடிக்க பேசிக் கம்புயூட்டர் கத்துக்கனு அனுப்பினாங்க. அங்க போனா தினமும் கிளாஸ் எடுப்பாங்க நாங்க எங்க அத கவனிச்சோம் ஒரே அரட்டை.. அப்பவே கவிதை உலகத்தில் நான் தான் ராணி என்னைய சுத்தி நண்பர் கூட்டம். வாழ்த்து மடல் அது இதுன்னு எழுதிட்டு இருப்பேன்.  வாரத்தில் ஒரு நாள் தான் கம்புயூட்டர் பக்கத்தில் உட்கார வச்சி என்ன என்னமோ சொல்வாங்க பிறகு நாலு நாலு பேரா உட்கார்ந்து செய்து பார்க்க சொல்வாங்க. எதையோ செய்வோம் . அப்ப ஆசையா இருக்குங்க கம்புயூட்டர் பக்கத்திலேயே இருப்போமா என்று... நானும் கம்புயூட்டர் படிச்சேனு ஒரு சர்டிவிகேர்ட் கைல வாங்கிட்டு வந்தோம்.

அடுத்து அக்காவுக்கு திருமணம் ஆகி சென்னை வந்தாங்க. அப்பாடா இனிம நம்மை இங்க போ அங்க போனு சொல்ல யாரும் இல்லையென்ற தைரியத்தில் இருந்தா...போன நாலாவது மாசத்திலேயே அங்க என்ன செய்றிங்க தனியா நீங்க .  தம்பியும் இங்க சாப்பாட்டுக்கு கஷ்ட படுறான் நீங்க எல்லாரும் இங்கயே வந்துடுங்கனு என்னை ,அம்மா ,அப்பாவை கை கால கட்டி தூக்கிட்டு வந்து இங்க போட்டாங்க. ( ஆமாங்க எங்க ஊரை விட்டு வர மனசில்ல)

இங்க வந்தும் ஒரு டி.வி.எஸ். சோரூம்ல பில்லிங் செக்சன்ல வேலைக்கு வச்சாங்க அது முதல் தான் நமக்கும் கம்புயூட்டருக்கும் நெருக்கம் அதிகமாச்சி. என் கவிதை ஆர்வம் தான் வீட்டில் அடம் பிடித்து  கம்புயூட்டர் வாங்க வைத்தது. கேட்டதும்  கிடைத்தது. அதன் மூலம் அருமையான உறவுகளும் கிடைத்தது. 
போன வருடம் மே மாதத்திலேயே இப்படி ஒரு கவிதையும் பகிர்ந்தேன். 

மாயம் செய்தாயோ ...?

என்னில் ஏன் இந்த மாற்றம் ?
எதையோ தேடி வந்த
என்னையே திருடிக்கொண்ட
கள்வன் நீ ....!

உண்ணும் போதும் நீ
உறங்கும் போதும் நீ
எண்ணத்திலும்  நீ
எழுத்திலும் நீ ....!

கொஞ்சும் மழலைச் சிரிப்பையும்
உன்னுடனே பகிர்ந்து கொள்கிறேன் ...
என் கோபமும் -உன்
பார்வை பட்டவுடனே
பறந்து போகும் மாயம் கண்டேன் ...!

என் பசியையும் மறக்கச் செய்த
பாதகன் நீயே ஆனாய் ...
என்னில் அப்படி
என்ன மாயம் செய்தாய் ...?

எல்லாச் சடங்கிற்கும்
உறவுகள் அழைத்த போதும்
உனைப் பிரிய மனமில்லாது
மழுங்கி நிற்கிறேன் ...!

பசி நேரத்தில்
தலையில் குட்டி
ஆரோக்கியத்தை உணர்த்துகின்றாய் !
வம்பளந்த நேரமெல்லாம்
இப்போது உன் முகம் 
பார்த்தே கழிகிறது ..!

உனைக் கடந்து போகும்
நேரமெல்லாம் எனை
கண்ணடித்து அழைக்கிறாய் ..!

உண்டு உறங்கிக் கழித்த
பொழுதெல்லாம் -இன்று 
உன் அருகாமைக்காகவே ஏங்குகிறது ..!

மின்னலென என் வாழ்வில் வந்து 
மின்சாரமாய் தாக்கிய
விந்தை என்ன ..?
மின்சாரமற்ற நேரத்திலோ
உன் முகம் காணாது
சோர்ந்து போனேன் .

அவ்வளவு கருப்பா
என கோவிக்காதே ...
என்னில் வெளிச்சமே நீயென்பேன் ...!

இப்படியெல்லாம் எனைக் கவர்ந்த கள்வனை நீங்களும் பார்க்க வேண்டாமா ...?

நண்பர் தனது முதல் கணினி அனுபவத்தை தொடர் பதிவாக எழுத 
ஆகியோரை அழைக்கிறேன்.

இன்னும் வாசிக்க... "முதல் கணினி அனுபவம் -தொடர் பதிவு"
 

முதல் விருது

முதல் விருது
நன்றி மதுமதி

சகோதரர் தனசேகரன் கொடுத்த தங்கப் பேனா

அன்பின் பகிர்வு

அன்பின் பகிர்வு
செய்தாலி, ராதாராணி

இரண்டாம் விருது

இரண்டாம் விருது
நன்றி தோழர் விச்சு

தங்கை எஸ்தர் சபி அன்போடு கொடுத்தது

அன்பின் பகிர்வு

அன்பின் பகிர்வு
சகோதரி எஸ்தர் சபி